چکیده
مقدمه: شیوع آنتی بادی های ضد سیاه سرفه در نوزادان و کودکان در ایران به طور کامل بررسی نشده است. با توجه به اینکه توصیهها برای واکسنهای تقویتکننده مبتنی بر اپیدمیولوژی ملی بیماری است، هدف ما بررسی شیوع سرمی آنتیبادیهای سیاه سرفه در نوزادان و کودکان در یک بیمارستان ارجاعی ایران بود.
مواد و روش ها: در این مطالعه 1012 نوزاد و کودک وارد مطالعه شدند. نمونه های سرم تا زمان تجزیه در دمای 20- درجه سانتیگراد نگهداری شدند. مشخصات دموگرافیک بیماران شامل سن، جنس، وضعیت واکسیناسیون دیفتری سه ظرفیتی، کزاز و سیاه سرفه تمام سلولی (DTwP) و زمان پس از واکسیناسیون DTwP جمع آوری شد. آنتی بادی های IgG ضد سیاه سرفه با استفاده از کیت تجاری ELISA اندازه گیری شد.
یافتهها: در این مطالعه مقطعی، میانگین سنی شرکتکنندگان 35 ماه (IQR: 9-72 ماه) بود. در نوزادان ≤2 ماهه، تنها 15 درصد آنتی بادی ضد سیاه سرفه مثبت داشتند. این میزان در گروه 3 تا 4 ماهه به 28 درصد و در گروه 5 تا 6 ماه به 55 درصد افزایش یافت. بیشترین میزان مثبت بودن (63 درصد و 66 درصد) به ترتیب در گروه سنی 7 تا 18 ماه و 19 تا 36 ماه مشاهده شد. مثبت بودن در گروه 37 تا 72 ماهه به 45 درصد و در گروه بالای 72 ماه به 47 درصد کاهش یافت. رابطه معنی داری بین زمان سپری شده از واکسیناسیون و سطح IgG ضد سیاه سرفه مشاهده شد (005/0 = p).
نتیجهگیری: مطالعه ما شیوع نگرانکنندهی ضد سیاه سرفه را بهویژه در میان نوزادان زیر 2 ماه نشان میدهد که اکثریت آنها نتایج منفی نشان میدهند. این وضعیت بر آسیب پذیری نوزادان به سیاه سرفه به دلیل ایمنی ناکافی تاکید می کند و بر نیاز فوری به استراتژی های موثر واکسیناسیون مادر تاکید می کند. علاوه بر این، ما کاهش سطح IgG ضد سیاه سرفه را بعد از 36 ماه مشاهده کردیم که باعث نگرانی در مورد کاهش ایمنی در کودکان بزرگتر شد. تحقیقات ادامه دار برای ارزیابی اثربخشی طولانی مدت واکسن های تقویت کننده و توسعه استراتژی های واکسیناسیون بهینه برای محافظت از نوزادان و کودکان در برابر سیاه سرفه بسیار مهم است.
Abstract
Introduction: The prevalence of anti-pertussis antibodies among infants and children in Iran has not been thoroughly investigated. Given that recommendations for booster vaccines are based on national disease epidemiology, we aimed to evaluate the seroprevalence of pertussis antibodies among infants and children in an Iranian referral hospital.
Materials and methods: A total of 1012 infants and children were included in the study. Serum samples were stored at -20 °C until analysis. Demographic characteristics of patients, including age, sex, trivalent diphtheria, tetanus, and whole-cell pertussis (DTwP) vaccination status, and time since DTwP vaccination were collected. Anti-pertussis IgG antibodies were measured using a commercial ELISA kit.
Results: In this cross-sectional study, the median age of the participants was 35 months (IQR:9-72 months). In infants ≤2 months, only 15 % had positive anti-pertussis antibodies. This increased to 28 % in the 3 to 4 months group and 55 % in the 5 to 6 months group. The highest positivity rates (63 % and 66 %) were seen in the 7 to 18 months and 19 to 36 months age groups, respectively. Positivity declined to 45 % in the 37 to 72 months group, and 47 % in those over 72 months. A significant relationship was found between the time elapsed since vaccination and anti-pertussis IgG levels (p = 0.005).
Conclusion: Our study highlights a concerning prevalence of low anti-pertussis, especially among infants aged ≤2 months, where the majority displayed negative results. This situation underscores the vulnerability of newborns to pertussis due to insufficient immunity and emphasizes the urgent need for effective maternal vaccination strategies. Additionally, we observed a decline in anti-pertussis IgG levels after 36 months, raising concerns about waning immunity in older children. Continued research is crucial to evaluate the long-term efficacy of booster vaccines and to develop optimal vaccination strategies to protect infants and children from pertussis.
Click for read more.
