انتقال درون خانواده هلیکوباکتر پیلوری: ژنوتیپ نمونه های مدفوع
چکیده
سابقه و هدف: پس از بیش از 20 سال تحقیق، اطلاعات کمی در مورد مسیرهای دقیق انتقال هلیکوباکتر پیلوری وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی انتقال درون خانواده هلیکوباکتر پیلوری در کودکان دارای اندیکاسیون آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی و والدین آنها بود.
روشها: کودکان (تا 15 سال) در طی شهریور 1391 تا مهر 1392 مورد مطالعه قرار گرفتند. از والدین افرادی که نتایج تست تنفسی اوره مثبت داشتند، خواسته شد پس از رضایت آگاهانه نمونههای خون و مدفوع ارائه دهند. آزمایشهای غیرتهاجمی مانند ایمونواسی برای آنتیبادیهای سرولوژیکی علیه هلیکوباکتر پیلوری و تشخیص آنتیژن آن در مدفوع اندازهگیری شد. شباهت ژنتیکی سویه های خانواده با تکثیر تصادفی ژنوتیپ DNA چندشکلی (RAPD-PCR) مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: بر اساس نتایج ژنوتیپ 30 خانواده، در 10 کودک (3/33 درصد) ژنوتیپ هلیکوباکتر پیلوری مربوط به مادرشان یافت شد، در حالی که تنها 2 کودک (7/6 درصد) دارای ژنوتیپ مشابه با پدر بودند. جالب توجه است، کودکان با ژنوتیپ هلیکوباکتر پیلوری مشابه با مادرانشان، تیتر آنتی بادی IgA (10.8 ± 35.7) و IgM (19.15 ± 87.23) بالاتر از سایر کودکان داشتند. علاوه بر این، در این کودکان، تیترهای پایینتری از آنتیبادیهای IgG (31/3 ± 93/9) نسبت به کودکانی که هلیکوباکتر پیلوری در مدفوع خود نداشتند یا هیچ شباهتی با والدین خود نداشتند (15/6 ± 28/30) یافت شد.
نتیجهگیری: در نتیجه، انتقال از مادر به فرزند راه اصلی انتقال هلیکوباکتر پیلوری در خانوادههای ایرانی است. تایپ مولکولی هلیکوباکتر پیلوری می تواند در شناسایی جمعیت پرخطر مفید باشد.
Abstract
Background: After more than 20 years of research, there is a little information about the detailed routes of Helicobacter pylori transmission. The aim of this study was to explore intrafamilial transmission of H. pylori in children who had indication for upper gastrointestinal endoscopy and their parents.
Methods: Children (aged up to 15 years) were studied during September 2012 to October 2013. The parents of those with positive urea breath test results were asked to provide faecal and blood samples after giving informed consent. Non-invasive tests such as immunoassay for serological antibodies against H. pylori and detection of its antigen in faeces were measured. The genetic similarity of the family strains was investigated by the random amplification of polymorphic DNA (RAPD-PCR) genotyping method.
Results: According to the genotyping results of 30 families, in 10 (33.3%) children related H. pylori genotypes to their mothers were found, while only 2 children (6.7%) had similar genotypes to their fathers. Interestingly, children with similar H. pylori genotype with their mothers had higher IgA (35.7 ± 10.8) and IgM antibody titres (87.23 ± 19.15) than other children. In addition, in these children, lower titres of IgG antibodies (9.93 ± 3.31) were found rather than children who had no H. pylori in their faeces or had no similarities with their parents (30.28 ± 6.15).
Conclusions: In conclusion, mother-to-child transmission is the main route of intrafamilial transmission of H. pylori in Iranian families. Molecular typing of H. pylori can be useful in identifying a high-risk population.
Click for read more.
