چکیده:
اپیدمیولوژی هیداتیدوز و اکینوکوکوز در ایران اهمیت بالایی برای سلامت انسان و دام دارد. این بیماریهای انگلی شامل هیداتیدوز کیستی (CE) و اکینوکوکوز آلوئولار (AE) هستند و در مناطق مختلف کشور شایع میباشند.
این مطالعه سیستماتیک و متاآنالیز، شیوع CE و AE و ویژگیهای اپیدمیولوژیک و بالینی آنها را در ایران بررسی کرده است. دادهها از ۷۸ مطالعه با مجموع ۲۱۴,۱۲۴ نفر جمعآوری شد و متاآنالیز روی ۳۷ مطالعه انجام شد. شیوع کلی CE و AE به ترتیب ۵٪ و ۲٪ بود. بیشترین شیوع CE در شمال و غرب ایران، افراد زیر ۴۰ سال، روستاییان و عشایر، و مطالعات با ترکیب روشهای تشخیصی بالینی، سرولوژیک و تصویربرداری مشاهده شد. کبد و ریه شایعترین محل تشکیل کیستها بودند.
نتایج این پژوهش نشان میدهد که اپیدمیولوژی هیداتیدوز و اکینوکوکوز نیازمند نظارت مستمر و اقدامات کنترل به منظور کاهش اثرات بیماری بر سلامت انسان و دام است.
Abstract:
The epidemiology of hydatidosis and echinococcosis in Iran has significant implications for human and livestock health. These zoonotic diseases include cystic echinococcosis (CE) and alveolar echinococcosis (AE) and are prevalent across different regions of the country.
This systematic review and meta-analysis evaluated the prevalence and epidemiological and clinical characteristics of CE and AE in Iran. Data from 78 studies including 214,124 individuals were collected, with meta-analysis performed on 37 studies. The pooled prevalence of CE and AE was 5% and 2%, respectively. CE was most common in northern and western Iran, individuals under 40 years old, rural residents and nomads, and in studies using combined clinical, serological, and imaging diagnostic methods. The liver and lungs were the most frequent sites of cyst formation.
These findings highlight that the epidemiology of hydatidosis and echinococcosis requires continuous monitoring and control measures to mitigate its impact on human health and livestock.
💡بررسی سیستماتیک شیوع هیداتیدوز و اکینوکوکوز در ایران؛ آمار، گروههای پرخطر، محل تشکیل کیستها و جزئیات بالینی را در PDF کامل مطالعه کنید.
